"สิ่งที่มนุษย์มีมากมายจนไม่มีวันหมดนั้นคือ"ความรัก"ยิ่งรักมากก็ต้อง"อดทน"กับปัญหาต่างๆรอบข้างไว้เพื่อให้รักนั้นยั่งยืนแต่ในทิศทางตรงกันข้างเมื่อใดที่"สิ้นรัก"เมื่อนั้น"ความอดทน"ก็หาไม่มีสิ่งใดที่เคยเห็นดีเห็นชอบกลับกลายเป็นขวางหูขวางตาทั้งๆที่อีกฝ่ายนึ่งกระทำกับตนอย่างเสมอต้นเสมอปลายท้ายที่สุด..."เรา"เป้นฝ่ายทอดทิ้ง"รัก"นั้นให้ต้องจบลงแต่ยังมีความจิงอีกสิ่งหนึ่งที่คนเรามักจะมองข้ามกันไปบางครั้งความรักของเราอาจจบลงทั้งๆที่ความรู้สึกรักยังมีอยู่เต็มหัวใจเพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่ง"ความอดทน"บอกให้เราต้องไปไปทั้งๆที่ยังรักเพราะหากรักแล้วต้องเจ็บต้องช้ำทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึง"การจากปในวันนี้ พื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ในวันข้างหน้าอย่างนั้นไม่ใช่หรอ"